zenfood

I can’t agree with most so-called top-chefs out there, who cook without a proper notion of health or nutrition and never question their title and happen to appear everywhere on television and in magazines and get paid for promoting unhealthy lifestyles. As an animal lover and vegan, it’s not appealing for me to watch someone mindlessly prepare dead animal parts, soak it in butter and call it tasty. Therefore I generally tend to stay away from cooking shows and select my food information very carefully. Nevertheless, I came across a documentary series on Netflix about some sophisticated/haute cuisine. Although I wasn’t going to watch this entire documentary series, I still got very intrigued by one specific chef, a strong spiritual aware chef who knows how to feed the body with good intention and pure energy.

Season 3 of The Chef’s Table – Episode 1: This specific episode is inspiring on many levels and I highly recommend you to watch this one. It’s about the life and vision of Jeong Kwan, a Zen Buddhist nun that cooks holy temple food. She prepares her food with calmness, harmony and serenity which makes this food ideal to maintain a zen energy for meditation. Although this documentary focuses upon her exquisite cuisine, for me it mostly depicts her philosophy on peaceful living. She has a way of life that is so calming and she even radiates this energy throughout the documentary. I am not kidding you, I instantly felt peaceful after watching this episode. It was such a delight to get inspired by her divine way of cooking. She made me understand spices as a certain tone of energy, therefore we should be mindful about what kind of energy we put in our system. I already knew as a vegan that staying away form corpses and products that are the result of fear and death is keeping me away from consuming such negative energy. But now I also understand that we don’t always need to season our food for the sake of taste, it matters more what energy we want to attain with this food.

jeong

breastfeeding

On YouTube I came across a few videos where lactating mothers inspire other mums to breastfeed their children (openly). It seemed awkward at first to be exposed to such private content, for me it felt almost inappropriate to be watching this intimate act between mother and child. Despite my initial discomfort, I praised their openness and willingness to broadcast what is the most natural thing in life. I realized how my discomfort has been a learned cultural response, a proof of how our culture alienates us from what is absolutely natural and pushes us father away from our roots. Then again I got very upset to read a huge amount of negative comments/opinions concerning breastfeeding a child that culturally seems old (i.e. older than a newborn baby) to be fed mother’s milk. I cannot grasp how it seem wrong for a mother to decide how long her child needs to be breastfed.

Above that it disturbs me even more to witness how we as a society have been conditioned into believing it is normal for a grownup (wo)man to be drinking the mothers’ milk of another species. We as humans are the only species on earth to be drinking milk as an adult. This phenomenon does not occur in nature. Milk can only be produced when a mammal is pregnant, to feed her child. Let that sink in.

drinking milk

beste gemeente, beste overheid

Toen mij gevraagd werd een enquête over mijn gemeente of ons overheid in te vullen, heb ik maar eens mijn werk van gemaakt om aan te duiden wat er duidelijk moest gemaakt worden en ook toen mij gevraagd werd als laatst of ik nog een opmerking had, heb ik maar eens mijn mening uitgewerkt. Ik weet niet of het enige invloed kan hebben, maar ik vermoed dat minstens 1 persoon het ergens als job ga krijgen om die te lezen, en hopelijk kan ik die ene persoon beroeren en aanzetten tot meer, tot verbetering, tot bewustwording. Zo luidt het:

“Graag meer pesticide vrije landbouw, een diervriendelijke samenleving en een ecologisch beleid met oog voor een gezonde toekomst voor alle aardbewoners. Dat wil zeggen ook correcte informatie verspreiden over de oorzaak en grootste aandeelhouders in de aardeopwarming, lucht- en watervervuiling, de industrieën die het meest schade berokken aan het milieu, dat is met name de veeteelt-industrie die bovendien inefficiënt gebruikt maakt van landoppervlakte en hiermee contribueert aan wereldhonger, daarbij is een zuivel, ei, vis en vlees-arme dieet veel gezonder voor de mens (en dieren) en zouden de dokters hier ook meer van op de hoogte gebracht mogen worden i.p.v. geïndoctrineerd door misleidende reclame en multinationals die met oog op winst en geld, ten nadele van de gewone onwetende mens, schade aandoet aan alle partijen buiten de winsthebbers zelf. Onze samenleving moet meer gefocust zijn naar hernieuwbare energieën, beter leren sorteren van recycleerbaar materialen, het verminderen van afval en verpakkingen door ook het fiscaal stimuleren van verpakkingsvrije winkels. Een gemeente en een overheid zou voor haar inwoners goede intenties moeten vertonen, en een voorbeeld mogen zijn op grote schaal, op wereldvlak. wij mogen vooruitgang maken en dan pas kan ik trots zijn over onze samenleving, onze gemeente, overheid of land.”